در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست مست از می و میخواران از نرگس مستش مست در نعل سمند او شکل مه نو پیدا وز قد بلند او بالای صنوبر پست آخر به چه گویم هست از خود خبرم چون نیست وز بهر چه گویم نیست با وی نظ

او منتظر است تا که ما برگردیم

ماییم که در غیبت کبری ماندیم

قرار بود
اسمم برای بچه های تو مادر باشد
اسمت برای بچه های من ...
نشد
بچه های ما، ما را نمیشناسند
روزی دخترت از تو اسمم را میپرسد
روزی که با ترانه ای قدیمی
به نقطه دوری خیره میمانی
و من
از چشمهایت میچکم ...

" رویا شاه حسین زاده "

تو نیستی که ببینی چه میکنم با درد

از آن شبی که نوشتم غم تو مال خودم

"امید صباغ نو"